Maartje, 16 april 2011
Gambia , Kololi 32°

Oeps...

Maartje had de afgelopen tijd niet zo’n zin om iets te typen op haar waarbenjij.nu … En als ik nu het vorige verslag lees, is er al weer zooooooo veel gebeurd dat ik ook geen zin heb om dat allemaal te typen (en jullie zouden het ook niet willen lezen, want dat zou uren duren ).. Dus bij deze maar weer een snelle korte update van mijn Gambia avontuur.

Allereerst een korte update over Hand in Hand Gambia: Het klaslokaal met de nieuwe tegelvloer is ondertussen volop in gebruik in Tanjeh. En daarnaast hebben we er nog een ‘project’ bij; een schat van een meisje: Mariama! Ze wordt over twee weekjes zeven jaar oud en omdat haar ouders het schoolgeld van een nursery school niet konden betalen, ging ze naar een school voor gehandicapte kinderen, terwijl er met haar niets aan de hand is. Deze school was namelijk gratis en zo kon ze toch onderwijs krijgen. Het aanbod was echter ver onder haar niveau en met onze financiële hulp gaat ze sinds twee weken naar een nursery school in haar dorp: the Victorious Nursery School in Tallinding. We zijn haar daar al twee keer op gaan zoeken en ze doet het heel goed! (zie www.handinhandgambia.nl)

Ik zie nu ook dat ik eigenlijk nog maar héél weinig geschreven heb over stage. En dat terwijl de laatste stagedag ondertussen alweer voorbij is! Ik heb echt een SUPER tijd gehad in mijn klasje Grade 2N op de Apple Tree International Primary School. Als ik me realiseer dat het gisteren echt de laatste keer was dat ik de kinderen gezien heb, springen me de tranen zo weer in de ogen. Want wat een band heb ik met de kinderen opgebouwd in de zeven weken dat ik daar was, ongelofelijk! Als ze me nu een baan aanboden (en ik kreeg mijn diploma van de Kempel ) zei ik meteen ja!

Maar wat ik nu eigenlijk in die zeven weken gedaan heb, weten jullie ondertussen nog steeds niet .. Oké, komt ie: vooral heel veel geknutseld (oeps, zo mogen we dat niet noemen, hè beeldend vormgegeven)!! De kinderen vonden dit helemaal geweldig en waren bijna teleurgesteld als er een dagje geen Arts & Craft op het programma stond. De klas is dan ook veranderd in een kleurrijk geheel in plaats van een saai wit leeg lokaal. Zo hoort een omgeving voor kinderen er toch ook uit te zien!

Verder ben ik ook veel met Aardrijkskunde aan de slag geweest, aangezien we moesten bewijzen dat we competent zijn binnen OMW. Ook dit vonden de kinderen heel leuk. Van een les over lichaamsdelen, kwamen we via een les over het lopen naar school en een les over de plattegrond van het klaslokaal, uiteindelijk bij de plattegrond van Gambia uit, die nu aan de muur hangt in de klas! Wat was mijn mentor daar blij mee !

Daarnaast heb ik natuurlijk ook allerlei andere lessen gegeven, waarvoor ik zelf werkbladen maakte, zoals mama al typte in haar verslag (dat ook nog steeds niet af is, hè mam !). En in de laatste twee weken was de computer die we vanuit GFA kregen er dan eindelijk en heb ik veel tijd geïnvesteerd in het aanleren van de programma’s en het omgaan met de computer. Van de 32 kinderen waren er namelijk maar 2 die wel eens eerder een computer gebruikt hadden. Dat is nog eens wat anders dan de kinderen in Nederland die allemaal een computer, playstation, PSP, Wii, Nintendo DS én een Gameboy hebben! Dat vind ik trouwens heerlijk om te zien; alle kinderen die hier op straat spelen. Ik denk telkens terug aan toen ik zelf vroeger op straat speelde (Kids van de Burg. van Deelensingel en Ooievaarstraat, weten jullie nog, verstoppertje, voetbal etc. etc. etc. ).

We zijn ook (bijna) alle vrijdagen in Tanjeh geweest, waar we de laatste weken vooral gewerkt hebben met de Leessleutel die gedoneerd was door de Koperwiek. In elke klas hangt nu een hele set (met Engelse woorden) en er wordt veel gebruik van gemaakt. Letterherkenning bleek voor de kinderen heel moeilijk en nam heel veel tijd in beslag… Ook hebben we veel geknutseld en geschilderd met de kinderen.

Afgelopen vrijdag hadden we op beide scholen afscheid. In Tanjeh hebben we lolly’s uitgedeeld en nog wat schoolmaterialen gedoneerd en verder afscheid genomen van alle leerkrachten en kinderen. Toen kreeg ik een smsje van de mentor van Loes: “Please the entire school and a cultural group awaits you. Come to school.” Huh, tegen ons hadden ze toch gezegd dat we er pas om 12.00 uur moesten zijn?! Wij halsoverkop met de taxi naar Apple Tree, waar de hele school echt op ons zat te wachten. En wat waren de kinderen blij om ons weer te zien! We hadden vorige week al onze laatste stagedag gehad en de kinderen wisten niet dat we vandaag nog terug zouden komen, dus ze waren helemaal verrast. De groep speelde Afrikaanse muziek, de kinderen dansten en wij moesten natuurlijk ook even onze danskunsten laten zien (tegenover de Gambianen kunnen wij dus echt NIET dansen ). Toen het echt tijd was om afscheid te nemen, knuffelden de kinderen me zo hard dat ik bijna omviel en ze wilden me niet loslaten. Er waren kinderen met traantjes in de ogen en een meisje moest zelfs huilen, omdat ze me zo ging missen. Dat deed me echt wel wat en ik heb beloofd terug te komen (wat we ook echt van plan zijn)!

Oké genoeg over stage! Afgelopen 2,5 week hebben we namelijk ook nog bezoek gehad uit Nederland! Eerst kwamen Loes haar ouders en toen ze er drie dagen waren kwam mijn lieve Rikkie ! En ja hoor, wéér was ik te laat op het vliegveld :$! Toen we onderweg waren, kreeg ik een telefoontje van Solomon. Dus ik nam op en zei “Hallo!”, waarop een stem antwoordde met “Hallo!”, waarop ik weer zei “Hallo!” en de ander weer zei “Hallo!”. Ik snapte er niets van, maar toen bleek ik Rik aan de telefoon te hebben! Solomon had hem zien staan en was op hem afgestapt en samen hadden ze me gebeld om te vragen waar ik bleef ..

Ik heb een week met Rik in het Senegambia Beach Hotel gezeten, terwijl Loes met haar ouders in ons huisje verbleef. Wat voelde dat gek; ineens was ik toerist in plaats van bijna-inwoner! Het was wel fijn om ook soms tijd met z’n tweeën te hebben en weer iemand naast me te hebben in bed (ook al snurkte die de eerste nacht zo hard dat ik geen oog dicht deed ). We hebben in die week veel ondernomen. Zo zijn we onder andere een dag naar Senegal geweest, naar het Fatala Park, waar we onder andere giraffes en neushoorns gezien hebben! (Als het goed is, gaat Loes haar mama nog een reisverslag typen over de tijd dat ze hier waren wat binnenkort op loeshirdes.waarbenjij.nu verschijnt, dus dan lezen jullie daar maar wat we allemaal gedaan hebben...)

Toen haar ouders naar huis gingen, is Rik nog een week gebleven en moest hij verplicht () naar ons huisje. Dat was even wennen! Een bed waar je rugpijn van krijgt, een douche die niet hard genoeg gaat, een kraan die spettert en waar je hoofd niet onder past, een warme kamer zonder airco en Loes die de hele dag daar rondloopt, zodat je Maartje niet even stiekem vast kan pakken of een kus kan geven .. Dat zorgde even voor wat aanpassingsprobleempjes, maar later ging het allemaal prima en hebben we een leuke tijd gehad samen ! We zijn in die week nog een paar week naar Tanjeh geweest en hebben verder vooral veel gezwommen en uitgegeten (tot we er allemaal genoeg van hadden ).

Verder heb ik nog 1001 dingen meegemaakt, zoals een rokje dat drie keer versteld moest worden voordat het me paste, een ober die we duidelijk gemaakt hebben dat hij in Nederland geen profvoetballer zal worden (weg droom), schandalig afdingen op de markt in Banjul (van D850 naar D50; geen probleem voor onze Rik), van dagen niet kunnen poepen naar diarree, het ontdekken van een kraampje op het strand waar je heerlijk fruit kunt eten (ja mam, eindelijk ), in een deuk liggen als Rik de was doet (“Mam vroog of ik det alvast kos doan, zoedet die det toes neet mier hooft te doan” ), water aerobics met Sol en tennissen met Rik, het meemaken van een naming ceremony (soort doopfeest, waarbij we op het eind de naam van kind nog niet wisten ) en nog steeds vlees en vis eten!! (En nog veeeeel meer )

Op http://www.mijnalbum.nl/Album=BZ6SZ8NF staan weer heel veel nieuwe foto’s.

De komende week gaan we heel hard aan onze verslagen voor school werken en ervoor zorgen dat alle gesponsorde spullen een goede bestemming krijgen. En aanstaande vrijdag komt mijn lieve zussie hier naartoe voor een lekker weekje vakantie, om daarna samen naar huis te gaan (maar daar praten we nog niet over, want Loes en ik doen net alsof dat nog heel lang duurt )!

Veel liefs,

Maartje

Met HalloBuitenland.nl kun je Maartje in Gambia echt goedkoop bellen!